Heeft u zich ooit afgevraagd waarom iedereen in uw familie wakker wordt bij het krieken van de dag, of waarom u en uw moeder allebei nachtuilen zijn? Volgens recent onderzoek is slaap, of het gebrek eraan, iets dat mogelijk ingebakken in ons zit.
Hoewel we ongeveer een derde van ons leven slapen, is slaap zelf nog steeds een zeer mysterieuze activiteit die wetenschappers nog steeds proberen te begrijpen. Onderzoekers op het gebied van slaap van de Universiteit van Tsukuba in Japan hebben echter onlangs een kleine doorbraak geboekt die enig licht werpt op onze slaapgewoonten. De studie, gepubliceerd in Nature International Weekly Journal of Science, onthult dat hoewel we nog steeds niet alle mechanismen kennen die ertoe leiden dat sommigen van ons meer slapen dan anderen, onderzoekers twee genen hebben geïdentificeerd die onze slaap en waakzaamheid lijken te beïnvloeden. Het project omvatte het fokken van meer dan 8.000 muizen en duurde bijna zes jaar. Onderzoekers muteerden genetisch het DNA van het sperma van de muizen (ja, echt) door injecties van een sterk mutageen. Nadat de muizen zich hadden voortgeplant, observeerden onderzoekers bepaalde slaapstoornissen bij hun nakomelingen, waarvan men dacht dat deze werden veroorzaakt door de mutaties. De tweede generatie kreeg vervolgens muizenjong, waardoor wetenschappers een derde generatie hadden om te bestuderen. Door de slaapgewoonten van de derde generatie — te veel of te weinig slapen — te vergelijken met die van hun ouders, konden onderzoekers bepalen welke abnormale slaappatronen erfelijke eigenschappen waren. Daarna vergeleken onderzoekers gedeelde genen tussen generaties om de genen te identificeren die de slaap beïnvloedden. De twee uiteindelijk geïdentificeerde genen hadden beide een sterke invloed op de slaapduur van de muizen. Terwijl muizen met een van de genen het grootste deel van hun tijd slapend doorbrachten en slechts korte perioden wakker waren, sliepen die met het andere gen zeer weinig en brachten ze nog minder tijd door in de REM-fase van de slaap.
Dit is bestempeld als een opwindend nieuw onderzoek, omdat het helpt licht te werpen op de vraag: "waarom moeten alle dieren, inclusief mensen, slapen en hoe houden zij een regelmatige cyclus in stand?" Bovendien werd de focus van de onderzoekers op voorwaartse genetica — specifiek zoeken naar de "genen die verantwoordelijk zijn voor bepaalde erfelijke eigenschappen" — gezien als "ambitieus en onconventioneel." Met de ontdekking van deze twee specifieke genen die slaap en waakzaamheid beïnvloeden, zijn wetenschappers nu een stap dichter bij de ontwikkeling van medicijnen die slaapstoornissen beter kunnen behandelen, en zelfs bij het beantwoorden van de eeuwenoude vraag: wat is slaap en waarom hebben we het nodig?
Dit bericht maakt deel uit van onze Sleep Month-serie.