150 pond afvallen is geen geringe prestatie. We delen het verhaal van Joe niet alleen omdat hij tijdens zijn weg naar een betere gezondheid met succes een weegschaal van Withings gebruikte, maar ook omdat het voor hem enorm veel zou betekenen als hij met zijn verhaal “al is het maar één persoon” kan helpen. Lees verder om zijn voor-en-nafoto te bekijken en ontdek hoe Swam zijn lichaam en zelfvertrouwen terugkreeg, en het belangrijkste in zijn leven — zijn gezin — een gezondere toekomst kon geven.
Joe Swam, 41, noemt zichzelf een ‘gewone jongen’. Hij is gezinsman en werkt bij supermarktketen Shoprite. Hij is niet altijd te zwaar geweest. In zijn twintiger jaren was hij fit, speelde hij basketbal en beachvolleybal en werkte hij zelfs als personal trainer. Maar na een rugblessure op het werk kreeg hij chronische pijn, en na de geboorte van zijn zoon kampte hij met slaapgebrek. Hij begon zijn problemen weg te eten, soms met bijna een liter ijs achter elkaar, en bereikte uiteindelijk een gewicht van bijna 350 pond. Door “meer te bewegen en minder te eten” viel hij 50 pond af, maar hij veranderde zijn kijk op eten niet echt. Na het overlijden van zijn zus viel Swam terug in oude gewoonten en stagneerde zijn gewichtsverlies. Toen hij zijn grote voorbeeld, Penn Jillette, over diens eigen gewichtsverlies hoorde vertellen, nam Joe contact met hem op. Zo kreeg hij de inspiratie en hulpmiddelen die hij nodig had om de laatste 100 pond af te vallen, zijn bloeddruk te verlagen en zijn relatie met eten blijvend te veranderen.
Withings: Bedankt dat je je verhaal met ons wilt delen, Joe. Kun je om te beginnen vertellen hoe je Penn hebt leren kennen en welke invloed hij op je gezondheid heeft gehad?
Joe Swam: Je zou kunnen zeggen dat ik hem ben gaan stalken. Na mijn ouders is Penn Jillette mijn grootste held. Jaren geleden presenteerden Penn en Michael Goudeau, die ook in Vegas optreedt en net als hij wilde afvallen, een programma genaamd “Penn Radio”. Ik luisterde elke dag. Ik kende Penn & Teller al sinds midden of eind jaren tachtig, maar door dat radioprogramma ontdekte ik hun programma op Showtime. Ik begon hem elke dag tweets te sturen. Ik had speciaal een Twitter-account aangemaakt om hem te kunnen volgen. Op mijn telefoon had ik een melding ingesteld voor het precieze moment waarop er een nieuwe video van Penn op YouTube zou verschijnen. Dan tweette ik de link en tagde ik Penn. Hij begon al die tweets te retweeten. Uiteindelijk ontmoetten we elkaar bij een signeersessie in Washington D.C. Vlak voor zijn eerste optreden in Celebrity Apprentice nam hij contact met me op en vroeg of ik namens hem wilde tweeten terwijl hij meedeed aan het programma. Als bedankje gaf hij mijn gezin kaartjes voor zijn optreden in Atlantic City. Daarna hebben we nog wat tijd samen doorgebracht. Het jaar daarop zag ik hem weer bij The Amazing Meeting, een conferentie over wetenschap, scepsis en kritisch denken, in Las Vegas. We brachten opnieuw wat tijd samen door en kregen steeds meer gezamenlijke vrienden. Inmiddels ben ik bij hem thuis geweest voor een filmavond en heeft hij heel wat maaltijden voor me betaald. Hij is ontzettend aardig voor me geweest. Ik overdreef niet toen ik hem mijn “grootste held” noemde. En nu is hij een vriend.
Wat maakt jou het gelukkigst in het leven?
Shelley (de vrouw van Swam, 38), Jeffery (de zoon van Swam, 15) en iemand anders aan het lachen maken. Niets maakt me gelukkiger. Ze rekenen op me, financieel én emotioneel. We zijn een gezin. Ze betekenen alles voor me. Ik stevende af op een hartaanval of een ander ernstig gezondheidsprobleem dat ons gezin flink in de problemen zou brengen. Ray en Penn hebben mijn leven veranderd door me mijn leven terug te geven. En door mij weer aan Shelley en Jeffery terug te geven. Garanties zijn er natuurlijk niet, maar dankzij de veranderingen die Ray en Penn me hebben helpen maken, is de kans groter dat ik er kan blijven voor de mensen die het belangrijkst voor me zijn.
Veel mensen krijgen een wake-upcall voordat ze hun leefstijl ingrijpend veranderen, bijvoorbeeld om veel af te vallen. Wat was die van jou?
Toen ik in de zomer van 2014 terugkwam uit Las Vegas, zag ik op Facebook een paar foto’s van mezelf. Het is één ding om jezelf elke dag in de spiegel te zien, maar foto’s waarop je naast andere mensen staat, zijn anders. Ik bleef maar denken: “Wauw! Zoveel groter dan hij ben ik toch niet… of wel?” Daardoor ging ik bij een van de bloeddrukmeters zitten die in verschillende van onze supermarkten staan. De meter gaf 190 over 148 aan en toonde in rode letters “hoog”. Ik begreep wat “hoog” betekende, maar die getallen zeiden me niet veel. Dus vroeg ik de apotheker wat 190 over 148 betekende. Ze vertelde me dat ik naar de spoedeisende hulp moest. Ik lachte het nerveus weg, maar besloot op dat moment wel dat ik gezonder moest proberen te worden. Ik smeekte mijn arts me geen bloeddrukmedicijnen voor te schrijven. Ik wilde één serieuze poging doen om mijn bloeddruk met veranderingen in mijn leefstijl onder controle te krijgen. Hij ging akkoord, al denk ik niet dat hij veel vertrouwen in me had. Nu ligt mijn bloeddruk consequent tussen 110/70 en 120/80. Zonder medicijnen. Mijn gewichtsverlies heeft aan die verbetering het meest bijgedragen.Gerelateerd: lees meer over hoe afvallen de bloeddruk verlaagt
Welke rol speelde Penn bij jouw gewichtsverlies?
Een paar maanden lang, van augustus 2014 tot februari 2015, probeerde ik op de “traditionele manier” af te vallen: minder eten en meer bewegen. Dat lukte best aardig, maar toen overleed mijn zus. Om met mijn verdriet om te gaan, viel ik terug in oude gewoonten. Penn had in zijn podcast iets verteld over zijn gewichtsverlies en ik stuurde hem via Facebook een bericht om hem te feliciteren. Hij feliciteerde mij ook. Ik vertelde hem dat mijn gewicht niet meer daalde, en hij verklapte alle geheimen van Ray Cronise, meteen nadat hij had getypt: “Eigenlijk mag ik hier niet over praten.” Sindsdien heeft hij me regelmatig bemoedigende berichten gestuurd.
Hoe voelt het om in je nieuwe lichaam te leven? Is je identiteit veranderd?
Toen ik 344 pond woog, besefte ik niet hoe ongelukkig ik was. Ik dacht dat het gewoon bij ouder worden hoorde. Je wordt ouder, komt aan, houdt je mond en gaat naar je werk. Dat deed mijn vader ook. Toen kreeg hij een hartaanval en moest hij het een en ander veranderen. Zijn hartaanval bracht mij ook even tot verandering, maar na een maand of twee verviel ik alweer in mijn slechte gewoonten. Afgelopen zomer ging ik naar een school bij mij in de buurt om rondjes te rennen op de atletiekbaan. Om de een of andere reden trok ik mijn schoenen en sokken uit en sprintte ik blootsvoets over het Americanfootballveld. Dat deed ik een paar keer. Ik voelde me weer een kind. Ik had gedacht dat ik dat gevoel nooit meer zou ervaren. Ik heb nu ook veel meer zelfvertrouwen. In gezelschap probeer ik me niet meer zo vaak te verstoppen. Ik ben nog steeds wat onhandig in sociale situaties, maar minder dan vroeger.
Je gebruikte een weegschaal van Withings. Denk je dat die apparaten echt nodig zijn? Had je daarvoor geen weegschaal?
Ik had al een weegschaal, maar ik vind het prettig hoe de weegschaal van Withings en het horloge met activiteitstracking samenwerken met de Health Mate-app. Ik vind het fijn om alle cijfers op één plek te zien en mijn dag daarop aan te passen. Ik hoef mijn gewicht niet zelf in een app in te voeren; het verschijnt er vanzelf. Als ik iets heb gegeten wat niet in mijn plan paste en mijn gewicht een beetje is gestegen, kan ik me daar niet voor verstoppen. Ik moet het onder ogen zien. Als ik om twee uur ’s middags in de app kijk en zie dat ik pas 3.000 stappen heb gezet, is dat een goede herinnering om misschien op te staan en wat meer te bewegen. Ik ben erg gesteld geraakt op vaste gewoonten. Elke dag begin ik met op mijn weegschaal van Withings te stappen.
Wat is het belangrijkste dat je hebt meegenomen uit de lessen en begeleiding van Ray Cronise?
Je moet je relatie met eten veranderen. Het gebruikelijke Amerikaanse eetpatroon werkte voor mij niet en ik moest mijn leven ingrijpend veranderen om gezonder te worden.
Met wie deel je je gegevens of dashboard van Withings Health Mate, als je dat doet?
Ik deel mijn dashboard met Ray en mijn vrouw. Ook plaats ik regelmatig updates op mijn sociale media. Zo leg ik verantwoording af. Dat vind ik prettig, en ik heb het nodig.
Wat heeft Penn je geleerd over afvallen?
Nogmaals: je moet je relatie met eten veranderen. Hij bracht me ook op het idee om flink wat cayennepeper en cacaopoeder over een grote portie blauwe bessen te strooien. Dat idee schiet me nog vaak te binnen.
Welk advies zou je geven aan iemand die wil afvallen, maar er nog niet helemaal voor durft te gaan?
Net zoals er geen ‘ik’ in ‘team’ zit, draait ‘vermaak’ niet om ‘eten’. Een gezonde relatie met eten ontwikkelen was voor mij de sleutel. Dat betekent niet dat je nooit voor je plezier mag eten, maar het zou niet de belangrijkste reden moeten zijn waarom je eet. Volgens mij kun je gewichtsverlies pas volhouden als je je relatie met eten verandert.
Eet je weleens vlees, vet, bewerkte koolhydraten of ander “verboden” eten? Is er iets wat je niet mag eten?
Niets is verboden, maar vlees en “junkfood” beperk ik tot wat wij “Zelden en op het juiste moment” noemen. Eens in de paar weken eet ik gewoon een maaltijd waar ik zin in heb. Ik merk dat ik daar steeds minder behoefte aan heb. Het enige waar ik af en toe nog voor zwicht, is cashewpasta. Ik had gezworen dat het bacon zou zijn. Niet dus. Cashewpasta is mijn grootste zwakte. Om de paar dagen gun ik mezelf één lepel.
Wat zou je zeggen tegen iemand die zich niet kan voorstellen tevreden te zijn als die nooit meer zijn of haar lievelingseten zou kunnen eten om slank te blijven?
Je zult dat eten nog steeds kunnen nemen. Alleen nu even niet, en als het straks weer kan, zal het minder vaak zijn. Maar geloof me: dat eten smaakt niet zo goed als slank zijn voelt.
Ik zag op Twitter dat je vrouw Shelley 60 pond is afgevallen. Heb jij haar geïnspireerd? Welke invloed heeft deze leefstijl op jullie zoon gehad?
Ze gebruikte veel van dezelfde methoden die we van Ray hebben geleerd. Daarnaast deed ze ook een paar dingen op haar eigen manier. We leggen onze zoon onze eetgewoonten niet op. Wel proberen we hem zo vaak mogelijk voedzaam eten aan te bieden. Maar hij is vijftien. Pizza en Doritos komen toch wel op zijn bord terecht, wat je ook doet. Hij is geïnteresseerd in wat wij eten en heeft soms meegeholpen met de bereiding. Net als bij religie vertel ik hem wat ik doe of denk, en daarna geef ik hem de ruimte om zijn eigen weg te vinden.
Heb je het gevoel dat je iets bent kwijtgeraakt door het vet te verliezen?
Volgens mij zijn vet en een hoge bloeddruk de enige dingen die ik kwijt ben. Afvallen was pas het begin. Nu doe ik mee aan hardloopwedstrijden van 5 kilometer en mediteer ik. Ik ben productiever op mijn werk en meer betrokken bij mijn gezin als we samen zijn. Ik twijfel er geen moment aan dat sommige mensen moeite hebben gehad om hun zelfbeeld aan te passen. Zelf heb ik daar geen last van gehad. Ik was vergeten dat ik dingen kon bereiken. Nu denk ik steeds: “Wat kan ik nog meer?” Het heeft me alleen maar goeds gebracht.
Wat zou je zeggen tegen iemand die doodsbang is om te beginnen omdat het misschien weer mislukt, zoals bij talloze eerdere diëten?
Aan bijna alle menselijke vooruitgang gingen veel mislukte pogingen vooraf. Zo leren we. Het zou beter zijn als we minder bang waren om te falen. Dat zeg ik als iemand die nog steeds te bang is om op een open podium comedy te doen. Misschien moet ik wat vaker naar mezelf luisteren.
Wat maakt jouw verhaal de moeite waard? Waarom ben jij een goed voorbeeld of een inspiratiebron?
Ik denk dat mijn verhaal misschien aanspreekt omdat ik gewoon een doorsnee man ben. Ik ben geen beroemde goochelaar, komiek of briljante zeebioloog. Ik ben gewoon iemand die, net als veel anderen, elke dag naar zijn werk gaat. Af en toe schrijft iemand op Twitter aan Penn zoiets als: “Ja, natuurlijk. Jij bent rijk. Jij kunt het je veroorloven om zo te eten. Jij hebt alle tijd om te sporten.” Mijn verhaal is het antwoord op die kritiek. Ik weet niet of dit een geweldig voorbeeld is, maar een collega zei eens dat hij niet kon eten zoals ik omdat het duurder zou zijn. Ik vertelde hem dat dat niet waar was en dat ik bovendien nu wat extra geld heb voor groente en fruit, omdat ik niet meer extra hoef te betalen voor shirts in maat 3XL. Ik draag nu T-shirts in maat L, voor het geval er ergens Withings-merchandise rondslingert. Grapje! Je hoeft niet rijk, beroemd of zelfs bijzonder slim te zijn om gezonder te worden. Je moet je alleen kunnen richten op je doel en over goede informatie beschikken. En een weegschaal van Withings hebben, als je er het geld voor hebt. Ik probeer niet te zeggen: “Als ik het kan, kun jij het ook.” Maar toch…***Heel erg bedankt, Joe, dat je je verhaal met ons hebt gedeeld. Je kunt Joe volgen op Twitter via @joeswamWil je meer lezen? Bekijk dan alle blogartikelen van Penn Jillette.