Diavoorstelling

migration:health-insights

Wat is BMI? Meer over normale waarden voor mannen en vrouwen

De Body Mass Index, of BMI, is een gezondheidsindicator die wordt gebruikt om te bepalen of u ondergewicht, een gezond gewicht, overgewicht of obesitas heeft wanneer uw gewicht wordt vergeleken met uw werkelijke lengte. Deze indicator wordt al generaties lang gebruikt en is grotendeels onveranderd gebleven.

💡 Kortom:

De body-massaindex (BMI), ook bekend als de index van Quetelet, wordt berekend door het gewicht (kg) te delen door de lengte in het kwadraat (m²). Voor pounds en inches: BMI = gewicht (lb) × 703 / lengte² (inches).

BMI-categorieën voor volwassenen (20+ jaar):

◦ Ondergewicht: < 18,5
◦ Gezond gewicht: 18,5–24,9
◦ Overgewicht: 25–29,9
◦ Obesitas: ≥ 30

Wat BMI niet meet: BMI geeft het totale gewicht ten opzichte van de lengte weer, maar maakt geen onderscheid tussen vet en spieren en houdt geen rekening met leeftijd, geslacht, botdichtheid of vetverdeling — zelfs fitte personen kunnen daardoor een misleidende BMI-waarde hebben.

Gezondheidsrisico's bij een afwijkende BMI:

◦ Een hoge BMI (≥ 25) verhoogt het risico op hart- en vaatziekten (bijv. hartfalen, aortastenose), diabetes type 2, hypertensie, enz.

◦ Een lage BMI ( BMI is slechts een momentopname van je gezondheid. Hoewel het systeem van Quetelet nog steeds in gebruik is, kan het nuttig zijn om BMI te combineren met andere gegevens, zoals je middelomtrek (MO) of lichaamsvetpercentage, voor een beter overzicht van je gezondheid. Vet rond de buik hoeft je niet per se in de categorie obesitas te plaatsen, maar het brengt wel een hoger risico op hart- en vaatziekten of andere chronische aandoeningen met zich mee. Vet dat is opgeslagen rond de heupen stelt je daarentegen doorgaans niet bloot aan deze risico's.

BMI begrijpen

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie geldt: "naarmate de BMI stijgt, neemt ook het risico op bepaalde ziekten toe." Dit is wat u moet weten over deze belangrijke gezondheidsindicator, de berekening ervan, de beperkingen en de potentiële risico's die gepaard gaan met een BMI die te hoog of te laag is.

BMI: wat betekent het?

Het idee van de BMI werd in de eerste helft van de 19e eeuw geïntroduceerd door Adolphe Quetelet (1796-1874), een Belgische astronoom, statisticus en socioloog die het menselijk lichaam wilde meten om de 'gemiddelde mens' te bepalen, op basis van statistisch bewijs. Zonder bijzondere interesse in de studie van obesitas stelde Quetelet een vergelijking op die uw lengte en gewicht combineert: de Quetelet-index. Hoewel deze formule in 1832 werd voorgesteld, werd ze pas in 1972 'BMI' genoemd. De BMI-formule werd populair gedurende de 20e eeuw en is nog steeds een gangbare manier om obesitas te bepalen:

BMI = gewicht(kg) / lengte (m²)

Wanneer u pond en inches gebruikt om uw BMI te berekenen, moet de formule worden aangepast. U dient uw gewicht in pond te vermenigvuldigen met 703.

BMI = gewicht (lb) x 703 / lengte (inches²)

De BMI wordt erkend als een manier om gewichtsproblemen objectiever te bespreken. Ongeacht hoe groot, breed of zwaar gebouwd u bent, uw BMI-doelstelling blijft hetzelfde.

Schets uit het werk van Adolphe Quetelet: "Antropometrie, of de meting van de verschillende vermogens van de mens," 1870

Wat is een normale Body Mass Index?

Voor een volwassene van 20 jaar of ouder zijn de BMI-categorieën als volgt:

• Ondergewicht: BMI is minder dan 18,5

• Gezond gewicht: BMI ligt tussen 18,5 en 24,9

• Overgewicht: BMI ligt tussen 25 en 29,9

• Obesitas: BMI is 30 of hoger

Zoek het snijpunt van uw lengte en gewicht om uw index op de BMI-grafiek af te lezen.

Welke factoren beïnvloeden de BMI-resultaten?

Hoewel veel studies de relatie bevestigen tussen een hoge BMI-score en potentiële gezondheidsrisico's, is het belangrijk om in gedachten te houden dat de BMI overgewicht meet en niet overmatig lichaamsvet. U kunt noch overgewicht noch obees zijn, maar toch gevaarlijke niveaus van overtollig vet hebben. Om uw algehele gezondheid te beoordelen, dient u regelmatig uw lichaamsvetpercentage te meten.

"Volwassenen en kinderen die niet zijn geclassificeerd als obees of met overgewicht, kunnen nog steeds te veel vet hebben."
Bron: Frontiers in Public Health medisch tijdschrift

Het probleem met BMI

Helaas vertelt de BMI niet het hele verhaal. Als u probeert uw ideale gewicht te bepalen op basis van een BMI-berekening, is het belangrijk om de volgende factoren in overweging te nemen:

Leeftijd

"Oudere volwassenen hebben bij een gelijkwaardige BMI doorgaans meer lichaamsvet dan jongere volwassenen", aldus de CDC.

Spier-vetverhouding

Spieren zijn zwaarder dan vet. Daarom kunt u een ongezonde hoeveelheid lichaamsvet hebben, maar toch denken dat u geen overgewicht heeft op basis van uw BMI-resultaten.

Geslacht

BMI-waarden bij vrouwen zijn doorgaans lager dan bij mannen; door verschillen in metabolisme kunnen vrouwen echter iets meer vet dragen.

Lichaamsvorm

Het European Heart Journal stelt dat de lichaamsvorm en de locatie van vetophopingen bij vrouwen mogelijk een betere indicator zijn voor potentiële cardiovasculaire problemen dan de BMI. Inderdaad is de vetdistributie in uw lichaam een cruciale factor bij het beoordelen van overgewicht en obesitas.

Ontdek meer functies:

Welke risico's zijn verbonden aan een te hoge body mass index?

Als u niet fysiek actief bent, kan een te hoge body mass index het risico op veel gezondheidscomplicaties vergroten.

Onder meer hebben obese mensen een aanzienlijk hoger risico op het ontwikkelen van:

Cardiovasculaire aandoeningen

Overgewicht vergroot de belasting van het hart, wat kan leiden tot hartfalen. De European Society of Cardiology stelt dat "naarmate de body mass index en de vetmassa toenemen, ook het risico op aortaklepstenose toeneemt," een bijzondere vorm van hartklepziekte.

Diabetes type 2

Hoewel het niet volledig duidelijk is waarom obese mensen meer kans hebben op het ontwikkelen van deze aandoening, tonen studies aan dat obese mensen 80 keer meer kans hebben op het ontwikkelen van diabetes type 2 in vergelijking met mensen met een BMI van minder dan 22. Insulineresistentie kan in feite worden veroorzaakt door 'pro-inflammatoire' stoffen die vrijkomen door een overschot aan vetcellen.

Slaapapneu

De American Sleep Apnea Association stelt dat "overgewicht nog steeds een hoge risicofactor is voor de ontwikkeling van obstructieve slaapapneu", een chronische aandoening waarbij herhaalde onderbrekingen van de ademhaling tijdens de slaap kunnen leiden tot een gebrek aan zuurstoftoevoer naar de hersenen en het lichaam.

Hypertensie

De Framingham Heart Study toonde aan dat 78% van de hypertensiegevallen bij mannen en 65% bij vrouwen rechtstreeks verband houden met obesitas. Dit is een andere aandoening waarbij de druk op de binnenwanden van de slagaders aanhoudend hoog is. Meer informatie over hoge bloeddruk.

Naast deze veelvoorkomende chronische aandoeningen wordt een verhoogde BMI ook in verband gebracht met bepaalde vormen van kanker en chronische nierziekte.

Welke risico's zijn verbonden aan een te lage body mass index?

Als uw BMI lager is dan 18,5, suggereert dit dat u mogelijk ondergewicht heeft.

U kunt gezondheidsklachten ervaren zoals voedingstekorten, een verzwakt immuunsysteem en zelfs hormonale problemen. Een lage BMI verhoogt ook het risico op osteoporose, een aandoening waarbij de botten kwetsbaar kunnen worden en gemakkelijk kunnen breken.

Recente studies met gegevens van het Behavioral Risk Factor Surveillance System van de CDC toonden aan dat ondergewicht ook een risicofactor is voor cardiovasculaire aandoeningen, met een aanzienlijk hoger risico op een beroerte.

Body Mass Index versus lichaamsvetpercentage: wat werkt het beste?

Houd er rekening mee dat een gezond gewicht een gezonde lichaamssamenstelling vereist. Ontworpen als een statistisch hulpmiddel voor het bestuderen van populaties in plaats van individuen, mag de BMI niet de enige maatstaf zijn waarop u vertrouwt om uw fitgewicht te bepalen.

De American Society of Bariatric Physicians, die studies over gewichtsverlies publiceert, definieert obesitas als een lichaamsvetpercentage van 25% en hoger voor mannen en 30% en hoger voor vrouwen. Hierdoor vallen veel mensen in de categorie 'obees', ook al classificeren hun BMI-resultaten hen niet als obees.

Bij het bekijken van de vetdistributie in het lichaam is het ook belangrijk om een bepaald type vet te definiëren, visceraal vet genaamd. Dit vet wordt vaak 'buikvet' genoemd omdat het in de buikholte is opgeslagen. Een overschot aan visceraal vet kan bijzonder gevaarlijk zijn, omdat het zich wikkelt rondom belangrijke organen zoals de nieren, de lever of de pancreas, en ontstekingen kan veroorzaken. Visceraal vet wordt in verband gebracht met de ontwikkeling van insulineresistentie, het risico op coronaire hartziekte en hypertensie.

Het gebruik van slimme weegschalen om uw lichaamsvetpercentage te meten op regelmatige basis kan meer informatie geven over uw lichaamssamenstelling — cruciaal als u een gezonde fitnesszone wilt bereiken.

BMI is slechts een momentopname van je gezondheid. Ook al is het systeem van Quetelet nog steeds in gebruik, het kan nuttig zijn om BMI te combineren met andere gegevens, zoals je tailleomtrek (TO) of lichaamsvetpercentage, voor een beter overzicht van je gezondheid. Vet rond de buik hoeft je niet per se als zwaarlijvig te classificeren, maar verhoogt wel duidelijk het risico op hart- en vaatziekten of andere chronische aandoeningen. Vet dat is opgeslagen rond de heupen brengt je daarentegen minder snel in gevaar voor deze aandoeningen.

Ontdek onze slimme weegschalen om uw BMI te meten: