Diavoorstelling

migration:health-insights

Wat is AFib? Atriumfibrilleren: symptomen en oorzaken

Atriumfibrilleren (ook wel AFib of AF genoemd) is de meest voorkomende vorm van onregelmatig hartritme. Deze aritmie kan leiden tot veel complicaties, zoals bloedstolsels of hartfalen. Lees meer over AFib-symptomen, risicofactoren en hoe je deze aandoening beter kunt beheersen via vroege ECG-detectie.

💡 Kortom:

  • Boezemfibrilleren (atriumfibrilleren) is het meest voorkomende type onregelmatig hartritme, waarbij chaotische elektrische impulsen leiden tot een onregelmatige, vaak snelle hartslag. Dit verstoort een efficiënte bloedstroom en verhoogt het risico op een beroerte, hartfalen en cognitieve achteruitgang.
  • Veel mensen ervaren geen symptomen — boezemfibrilleren kan stil verlopen. Anderen kunnen last krijgen van hartkloppingen, kortademigheid, vermoeidheid, lage bloeddruk of duizeligheid. Het risico neemt toe met de leeftijd (tot ~9% bij 65-plussers), hoge bloeddruk, hartklepziekte, schildklieraandoeningen, obesitas, chronische longziekte en overmatig alcoholgebruik.
  • Een ECG is vereist voor de diagnose, omdat boezemfibrilleren vaak intermitterend optreedt. Behandelingen zijn gericht op het herstellen van het hartritme en het voorkomen van bloedstolsels of een beroerte via bloedverdunners, cardioversie, ablatie of antiaritmica. Voor vroegtijdige detectie en monitoring kunnen apparaten zoals de Withings ScanWatch — met ECG-goedkeuring op medisch niveau — boezemfibrillerenepisoden identificeren wanneer ze langdurig worden gedragen.

Wat is atriumfibrilleren?

Atriumfibrilleren (AFib) is een afwijking in de elektrische activiteit van het hart. Normaal gesproken trekt het hart samen en ontspant het op een regelmatige slag op basis van elektrische impulsen om bloed rond te pompen. Deze signalen beginnen vanuit de sinusknoop in de rechterboezem.

Bij atriumfibrilleren zijn de elektrische impulsen ongeorganiseerd en verspreid over beide boezems.

Hierdoor klopt het hart te snel en onregelmatig, en wordt bloed niet efficiënt rondgepompt, wat kan leiden tot een verminderde bloedstroom en zuurstoftoevoer door het hele lichaam.

De verschillende soorten AFib-episodes

Cardiologen onderscheiden 3 vormen van AFib-episodes op basis van duur en frequentie:

Paroxysmale AFib

In deze eerste en plotselinge episode komt AFib en gaat weer, en verdwijnt vanzelf.

Persistente AFib

In de tweede fase vordert AFib. Het duurt meer dan een week en kan permanent worden.

Permanente AFib

Ook wel langdurig persistente AFib genoemd, vordert AFib in de derde en ernstigste fase totdat het normale hartritme niet meer hersteld kan worden.

Volgens de Europese Vereniging voor Cardiologie heeft één op de vier mensen van 40 jaar of ouder kans op het ontwikkelen van AFib.

Bron: escardio.org

AFib en de symptomen

AFib is vaak asymptomatisch. Tijdens de vroege paroxysmale fase is atriumfibrilleren moeilijker te detecteren, omdat het kan optreden tijdens korte episodes die niet gediagnosticeerd kunnen worden. Veelvoorkomende symptomen zijn echter:

• Hartkloppingen
• Kortademigheid
• Lage bloeddruk
• Flauwvallen
• Vermoeidheid of gebrek aan energie

In de meeste gevallen ervaren mensen deze symptomen niet en kan AFib onbehandeld blijven. Artsen kunnen het ontdekken bij het testen op andere aandoeningen.

Wat zijn de risicofactoren voor atriumfibrilleren?

Veel mensen ontwikkelen AFib om onduidelijke redenen. Het is echter belangrijk om rekening te houden met de volgende risicofactoren:

Gevorderde leeftijd

Atriumfibrilleren treft tot twee procent van de jongere bevolking van de Verenigde Staten, maar stijgt naar negen procent voor mensen van 65 jaar of ouder.

Bron: Circulation

Hypertensie

Volgens de Europese Vereniging voor Cardiologie lopen mensen die al een hoge bloeddruk hebben een hoger risico op AFib.

Hartklepziekten

Ook wel HKZ genoemd, ze beïnvloeden hoe de hartklep functioneert om de bloedstroom te reguleren en zijn onafhankelijk geassocieerd met AFib.

Schildklieraandoening

Een disfunctionele schildklier verstoort de aanmaak van hormonen. Dit kan leiden tot atriumfibrilleren.

Bron: Circulation

Obesitas

Overgewicht draagt bij aan het ontstaan van atriumfibrilleren. Het tijdschrift Clinical Electrophysiology Journal stelt dat "incrementele verhogingen van de BMI geassocieerd zijn met een significant verhoogd risico op AFib."

Longziekte

Chronische obstructieve longziekte kan ook onafhankelijk geassocieerd zijn met atriumfibrilleren.

Bron: Int. Journal of Cardiology

Wat zijn de mogelijke complicaties van AFib?

AFib is geassocieerd met een 1,5- tot 1,9-voudig mortaliteitsrisico na correctie voor de reeds bestaande cardiovasculaire aandoeningen waarmee AF verband hield.

Bron: The Framingham Heart Study, Circulation


Beroerte

Wanneer een hartcontractie te snel of te onregelmatig is, wordt het bloed niet volledig uit de boezems gepompt, wat bloedstolsels veroorzaakt. Het bloedstolsel kan vanuit het hart naar de hersenen worden gepompt en de bloedtoevoer naar een slagader in de hersenen blokkeren. Dit wordt gewoonlijk een beroerte genoemd.

Hartfalen

AFib kan ervoor zorgen dat het hart zo snel klopt dat het niet genoeg bloed opvult om naar het lichaam te pompen.

Cognitieve achteruitgang

Atriumfibrilleren wordt ook geassocieerd met cognitieve achteruitgang.

Bron: Journal of the American Heart Association

Hoe AFib te detecteren

De enige manier om AFib efficiënt te diagnosticeren is het opnemen van een elektrocardiogram (ECG). Deze pijnloze en niet-invasieve test kan de elektrische activiteit van je hart registreren.

Omdat de vroege episodes van AFib echter tijdelijk zijn, zijn tekenen van AFib mogelijk niet zichtbaar tijdens een artsbezoek. Daarom kan ons ScanWatch-assortiment helpen, want je hoeft het alleen maar te dragen om AFib te laten detecteren.

Hoe moet AFib worden behandeld?

De behandeldoelen voor AFib zijn het herstellen van het hartritme en het voorkomen van bloedstolsels om het risico op beroertes te verminderen. Om het hartritme te controleren, kunnen artsen geneesmiddelen zoals bloedverdunners gebruiken, elektrische schokken toedienen of de ablatie van het hartweefsel dat atriumfibrilleren veroorzaakt uitvoeren.

Afhankelijk van de situatie en het type AFib bepaalt de cardioloog de beste strategie voor de behandeling van patiënten met atriumfibrilleren. Hoe langer een patiënt echter AFib heeft, hoe minder waarschijnlijk het is dat artsen een normaal hartritme kunnen herstellen.

Ontdek onze producten om AFib te detecteren:

Dit artikel is gevalideerd door dr. Pierre Escourrou, MD, PhD, cardioloog-somnoloog.

Linkedin · Doctolib